آنتی اکسیدان ها و نحوه عملکرد آنها دکتر رضا آتمینانی ، متخصص تغذیه در اصفهان.


انواع آنتی اکسیدان ها و نحوه عملکرد آنها

این مقاله آنتی اکسیدان ها و نحوه عملکرد آنها را از سایت دکتر آتمینانی ، متخصص تغذیه در اصفهان توضیح می دهد. همچنین ، نقش مفید آنها مورد بحث قرار خواهد گرفت. بیشتر آنتی اکسیدان هایی که در این مقاله مورد بحث قرار می گیرند از طریق غذا وارد بدن می شوند و برخی دیگر در خود بدن تولید می شوند. مطالعه یک آنتی اکسیدان خاص فقط برای آگاهی از خواص آنتی اکسیدانی آن کافی نیست. انواع مختلف آنتی اکسیدان ها به طور همزمان در بدن انسان فعال می شوند. از سوی دیگر ، آنتی اکسیدان ها را نمی توان تنها در غذا یافت ، اما انواع آنها در غذا یافت می شود. همچنین ، آنتی اکسیدان ها به صورت گروهی فعال هستند ، نه تنها. به همین دلیل ، غذاهای سالم بیشتر از مکمل های آنتی اکسیدانی توصیه می شود.

ویتامین C (اسید اسکوربیک)

نقش ویتامین C امروزه به خوبی شناخته شده است. ویتامین C یکی از محبوب ترین ویتامین ها است. بنابراین در دنیای متمدن مقادیر زیادی از این ویتامین استفاده می شود که به آنها مکمل های روزانه می گویند. استفاده از مکمل های ویتامین C پس از فرض نقش این ویتامین در سرماخوردگی افزایش یافت. در دهه 1960 ، مردم در ایالات متحده معتقد بودند که مصرف مکمل های ویتامین C سلامت و طول عمر را بهبود می بخشد.
ویتامین C نه تنها یک ویتامین بلکه یک آنتی اکسیدان قوی نیز هست. می تواند رادیکال های آزاد ویتامین و اکسیدان ها را از بین ببرد. از آسیب اکسیداتیو به دیواره سلولی و همچنین اکسیداسیون لیپوپروتئین ها مانند LDL جلوگیری می کند و نقش مهمی در ویتامین E ایفا می کند. ویتامین C به تنهایی نقشی اثبات شده در پیشگیری از بیماری های قلبی ندارد.

این ویتامین می تواند خطر ابتلا به آب مروارید را کاهش دهد. همچنین ، در برخی از مطالعات حیوانی ، نقش ویتامین C در برابر سرطان مشاهده شده است. اگرچه ویتامین C به تنهایی نقش محرک و مکمل را در این فرایند ایفا می کند ، اما توصیه می شود به جای ویتامین C ، از ترکیب متعادل آنتی اکسیدان ها استفاده شود. به طور کلی ، ثابت شده است که ویتامین C نقش مهمی در پیشگیری از سرطان (علاوه بر سرطان تخمدان و پروستات) دارد. در سال 1999 ، میزان توصیه شده ویتامین C برای پیشگیری از سرطان دو تا سه برابر افزایش یافت. محققان تصور کردند که دوز روزانه باید از 60 میلی گرم به 100 به 200 میلی گرم افزایش یابد. اما محققان دیگر معتقدند که دوزهای بالای 200 میلی گرم ویتامین C در روز می تواند مشکلاتی را ایجاد کند.

ویتامین E

مدتهاست که اهمیت ویتامین E در رژیم غذایی مشخص شده است. اما در سال های اخیر ، محققان نقش خود را در پیشگیری از برخی بیماری ها مانند بیماری های قلبی گزارش کرده اند. برخی دیگر معتقدند که دوز روزانه فعلی ویتامین E نیاز بدن را برآورده نمی کند و روزانه 100 میلی گرم توصیه می شود. با این حال ، نتایج آزمایشات تکمیلی بسیار مورد بحث قرار گرفته است. تحقیقات نشان می دهد که ویتامین E برای اثر بخشی بیشتر به کمک آنتی اکسیدان های دیگر مانند ویتامین C و کاروتن نیاز دارد. ویتامین E ترکیبی از مولکول های شیمیایی است که در دانه های سبزیجات و قسمت های سبز یافت می شود. این ویتامین به دو گروه توکوفرول و توکوترنول تعلق دارد. خواص ویتامین و آنتی اکسیدان این دو مولکول متفاوت است.

همه این مولکول ها چربی هستند و در محیط چربی بسیار پایدار هستند. به دلیل ماهیت لیپیدی ویتامین E ، این ویتامین در قسمتهای چربی سلولها مانند غشای سلولی و لیپوپروتئینها تجمع می یابد و در آنجا از اکسیداسیون لیپیدها و تهاجم رادیکالهای آزاد جلوگیری می کند. استفاده از ویتامین C اثر ویتامین E را افزایش می دهد. ویتامین C بعد از حمله به رادیکال های آزاد ، شکل غیر فعال ویتامین E را بازیافت کرده و آن را به حالت اولیه بدون اکسیداسیون تبدیل می کند. ویتامین E در جلوگیری از لخته شدن پلاکت در خون مثر است. بنابراین ، نقش آن در بیماری های قلبی عروقی مورد توجه قرار گرفته است.

آنتی اکسیدان ها و نحوه عملکرد آنها متخصص تغذیه اصفهان.


بیشتر بدانید: حساسیت غذایی.


مطالعات اپیدمیولوژیک ارتباط بین دریافت ویتامین E و بیماری عروق کرونر قلب را نشان می دهد. از بین بیمارانی که یکبار حمله قلبی داشته اند ، میزان مرگ و میر در گروه دارای سطح آنتی اکسیدان کمتر بود. در ایالات متحده ، مطالعات نشان می دهد که استفاده روزانه از مکمل های ویتامین E خطر ابتلا به سرطان (به استثنای سرطان ریه) را کاهش می دهد. همچنین نشان داده شده است که مکمل ویتامین E می تواند سیستم ایمنی بدن را پس از واکسیناسیون تقویت کند. سطوح بالای ویتامین E را می توان از غذاهایی مانند سبزیجات برگ سبز بدست آورد. این سبزیجات همچنین منبع خوبی از روغن هستند. ترکیب ویتامین E و روغن خوراکی در جلوگیری از تجزیه اکسیداتیو چربی ها یکی از موضوعات جالب در تغذیه است.

کاروتنوئیدها

امروزه ثابت شده است که میوه ها و سبزیجات با رنگ روشن مغذی هستند. وجود کاروتنوئیدها در میوه ها و سبزیجات احتمالاً به دلیل اثرات مفید تغذیه ای این غذاها است. رنگ هویج ، پرتقال ، گوجه فرنگی و کلم بروکلی به دلیل وجود کاروتن است. کاروتنوئیدهای مختلفی شناسایی شده اند که برخی از آنها مانند بتاکاروتن می توانند به رتینول یا ویتامین A تبدیل شوند. از آنجا که ویتامین A یکی از ویتامین هایی است که انسان به آن نیاز دارد ، دریافت مقدار کافی بتاکاروتن نقش مهمی در سلامت بدن دارد. اخیراً نقش کاروتن دیگر مانند لیکوپن در گوجه فرنگی ، دانه های قرمز و لوتئین در کلم بروکلی مورد توجه قرار گرفته است.

بیش از 600 نوع مختلف ترکیبات کاروتنوئیدی شناخته شده است که مهمترین آنها بتا کاروتن ، آلفا کاروتن ، لیکوپن ، لوتئین و کریپتوکسانتین است. معروف ترین کاروتنوئید بتا کاروتن است که ابتدا از هویج استخراج شد. به دلیل ماهیت چربی مولکولهای کاروتنوئید ، این مولکولها در غشاها و چربیها تجمع می یابند. اینجاست که اکسیدان ها مفید هستند. تحقیقات نشان می دهد که کاروتنوئیدها به تنهایی می توانند با اکسیداسیون رادیکال های آزاد و اکسیژن نقش اکسید کننده را ایفا کنند. همچنین ، کاروتنوئیدها در بازیافت ویتامین E موثر هستند. در آزمایشگاه ، کاروتنوئیدها می توانند رشد تومور را کند کرده و فعالیت جهش یافته را کاهش دهند.

همچنین نشان داده شده است که خوردن مقدار زیادی کاروتنوئید به حیوانات آزمایشگاهی می تواند خطر ابتلا به سرطان را در آنها کاهش دهد. مطالعات اپیدمیولوژیک نشان داده است که بتاکاروتن همچنین می تواند ایمنی را در افراد مسن و بیماران مبتلا به ایدز افزایش دهد. همچنین نشان داده شده است که کاروتنوئیدها می توانند از طریق فعالیت آنتی اکسیدانی خود از رشد قلبی عروقی جلوگیری کنند. مطالعات اپیدمیولوژیک نشان می دهد که مصرف زیاد میوه ها و سبزیجات غنی از بتاکاروتن می تواند از سرطان ریه و معده جلوگیری کند.

لیکوپن

این کاروتنوئید قرمز در سال 1989 مهمترین مهارکننده اکسیژن و ماهی قوی از رادیکالهای آزاد در نظر گرفته شد. لیکوپن یک کاروتنوئید مهم در گوجه فرنگی ، هندوانه و انگور است. تحقیقات نشان می دهد که سطح بالای لیکوپن خطر ابتلا به سرطان پروستات را کاهش می دهد. این بیماری تحت تأثیر سایر کاروتنوئیدها قرار نمی گیرد. برخی از مطالعات نشان می دهد که مصرف زیاد گوجه فرنگی باعث افزایش لیکوپن سرم نمی شود. با این حال ، استفاده از آب گوجه فرنگی می تواند لیکوپن سرم و خون کامل را افزایش دهد. لیکوپن غذاهای چرب و پخته شده است. همچنین ، نشان داده شده است که افراد سیگاری لیکوپن خون کمتری نسبت به افراد غیرسیگاری دارند. امروزه تحقیقات زیادی در مورد اثرات لیکوپن انجام شده است.

لوتئین و زآگزانتین.

تجمع این آنتی اکسیدان ها در چشم ها باعث بسته شدن آب مروارید و به دلیل پیری آب مروارید به انحطاط ماکولا می شود.

فلاونوئیدها و سایر فنل ها.

فنول ها گروه بزرگی از مولکول های آلی هستند که در میوه ها و سبزیجات یافت می شوند. گیاهان فنول ها را برای اهداف مختلفی از جمله جلوگیری از عفونت حشرات ، بیماری ها و نور شدید می سازند. برخی از فنول ها بر ظاهر و کیفیت میوه ها تأثیر بسزایی دارند. این مواد همچنین باعث ایجاد بوی مختلف در سبزیجات و میوه ها می شوند و برخلاف کاروتنوئیدها ، فلاونوئیدها بیشتر در آب محلول هستند. میزان فنل موجود در میوه ها تحت تأثیر نوع میوه و میزان رسیدن میوه است. فلاونوئیدهای اصلی شامل کوئرستین و کاتچین و منابع غذایی فلاونوئیدی شامل چای ، پیاز و کلم بروکلی است. امروزه بیش از 4000 نوع فلاونوئید محبوب هستند.

فلاونوئیدها رادیکال های آزاد اکسیژن و فلزات سنگین را از بین می برند. آنها همچنین از خواص آنتی اکسیدانی ویتامین C پشتیبانی می کنند. تحقیقات زیادی در مورد نقش فلاونوئیدها در جلوگیری از حملات ویروسی و باکتریایی ، التهاب و آلرژی انجام شده است. برخی فلاونوئیدها رگ های خونی را گشاد کرده و لخته شدن را کاهش می دهند. نقش فلاونوئیدها در برابر سرطان نیز امروزه بسیار مورد توجه قرار گرفته است. همه خواص ضد سرطانی فلاونوئیدها به دلیل خواص آنتی اکسیدانی آنها نیست. اکثر مطالعات روی فلاونوئیدها در آزمایشگاه انجام شده است و نمی توان آن را به بدن انسان یا بیماری های همه گیر نسبت داد. با این حال ، این مطالعات به وضوح نقش غیر قابل انکار فلاونوئیدها در پیشگیری از سرطان را نشان داده است.

در زیر مکانیسم های احتمالی اثر فلاونوئیدها در اثرات ضد سرطانی آنها آمده است.
  • فلاونوئیدها می توانند در وهله اول از آسیب DNA جلوگیری کنند.
  • فلاونوئیدها می توانند از سرطان جلوگیری کنند.

فلاونوئیدها تأثیر قابل توجهی بر گردش خون دارند. زیرا می توانند تبادل مایع بین مویرگ ها با بافت را افزایش دهند. برخی از فلاونوئیدها دارای خواص ضد انعقادی هستند. این اثر ضد انعقادی با مهار آنزیم سیکلواکسیژناز ایجاد می شود. فلاونوئیدها همچنین اکسیداسیون LDL را کاهش داده و میزان ویتامین E را حفظ می کنند. همه این اثرات می تواند خطر بیماری های قلبی را کاهش دهد.
اولین مطالعه جامع در مورد تأثیر فلاونوئیدهای غذایی بر بیماری های قلبی بر روی مردان هلندی بالای 65 سال انجام شد. نتایج این مطالعه نشان می دهد که بین فلاونوئیدهای رژیم غذایی و سلامت قلب ارتباط معنی داری وجود دارد. فنل های موجود در انگور شامل کاتچین ، فلاونول ، تانن و آنتوسیانین است.

عنصر کمیاب

برخی از این مواد به تنهایی آنتی اکسیدان نیستند ، اما می توانند در تشکیل آنزیم های آنتی اکسیدانی نقش داشته باشند. به عنوان مثال ، آنزیم های منگنز ، مس و روی نقش مهمی در ساختار سوپراکسید دیسموتاز و سلنیوم نقش مهمی در آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز ایفا می کند. اگرچه احتباس آهن در بدن به عنوان نمونه ای از اختلالات استرس اکسیداتیو در نظر گرفته می شود ، اما کمبود آهن نیز به طور قابل توجهی با افزایش تولید اکسیدان های فعال مرتبط است. سلنیوم یکی از مهمترین عناصر با خاصیت آنتی اکسیدانی است.

سلنیوم

سلنیوم یک عنصر ضروری بدن انسان و یک آنتی اکسیدان است. سلنیوم عضوی انکار ناپذیر از آنزیم آنتی اکسیدان طبیعی (گلوتاتیون پراکسیداز) است. این آنزیم های آنتی اکسیدانی در خنثی سازی رادیکال های آزاد بسیار قوی مثر هستند.

ترکیبات گوگرد.

سبزیجاتی مانند پیاز و سیر به دلیل محتوای گوگرد خود به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته اند. به نظر می رسد این ترکیبات گوگردی می تواند از سرطان جلوگیری کند. در کشورهای مدیترانه ای از سیر به عنوان یک غذای مفید یاد می شود. مطالعات اپیدمیولوژیک نشان داده است که خوردن سبزیجاتی مانند پیاز و سیر می تواند از سرطان معده و روده جلوگیری کند. اما در مورد سرطان های دیگر ، اطلاعات قانع کننده ای وجود ندارد. علاوه بر این ، برخی از مطالعات روی حیوانات آزمایشگاهی نشان داده است که سیر و آب پیاز می توانند اثرات ضد سرطانی داشته باشند. این اثر را می توان با چندین مکانیسم توضیح داد که اثرات آنتی اکسیدانی این ترکیبات تنها یکی از آنهاست.

سایر آنتی اکسیدان های غذایی.

سایر آنتی اکسیدان های غذایی شامل یوبیکینون (کوآنزیم Q10) و لیپوئیک اسید است. اسفناج ، کلم بروکلی ، گوجه فرنگی و نخود فرنگی منابع غنی لیپوئیک اسید هستند.
آنتی اکسیدان های تولید شده در بدن.
آنتی اکسیدان ها در بدن وجود دارند: آنزیم های آنتی اکسیدانی و مهمترین آنزیم های آنتی اکسیدانی عبارتند از سوپراکسید دیسموتاز (SOD) ، گلوتاتیون پراکسیداز (GSHPX) و کاتالاز.

سوپراکسید دیسموتاز یک آنزیم درون سلولی است که از سلول ها در برابر آسیب سوپراکسید محافظت می کند. این آنزیم دائماً یونهای سوپراکسید را به مولکولهای اکسیژن و آب اکسیژنه (H2O2) تبدیل می کند. گلوتاتیون پراکسیداز هیدروپراکسید لیپید را به الکل تبدیل می کند که باعث آسیب پذیری کمتر سلول می شود. گلوتاتیون پراکسیداز نیز پراکسید هیدروژن را به آب تبدیل می کند. مولکول گلوتاتیون پراکسیداز همچنین حاوی فلز سلنیوم است. آنزیم کتالیس پراکسید هیدروژن را به آب و اکسیژن تبدیل می کند. هر مولکول کاتالیزور می تواند میلیون ها مولکول پراکسید هیدروژن را به آب و اکسیژن در ثانیه تبدیل کند.


دکتر رضا آتمانی

متخصص تغذیه اصفهان


دکتر رضا آتمانیانی می تواند با ارائه روشهای اساسی تغذیه و میزان و سبک غذا نقش مهمی در دستیابی به سلامت جسمی و روحی ایفا کند.

برای مشاهده صفحه اینستاگرام دکتر رضا اطمینانانی ، متخصص تغذیه و تغذیه در اصفهان کلیک کنید.


مطالب پیشنهادی:

غذاهای مفید و مضر برای حساسیت غذایی.

استفاده از هندوانه و چاقی.

مصرف زیاد گوشت قرمز ممنوع است.

استراتژی های کنترل اشتها

راهنمای خرید لبنیات



دیدگاهتان را بنویسید